Autonoom maar niet alleen

We liggen nu al tweeënhalve week bij de sluis van Donchery en komen geen meter vooruit. Maar het leven gaat gewoon door. We zijn nu heel blij met de aanpassingen die we voor de reis gemaakt hebben. Zo maken we uit het Maaswater ons eigen drinkwater met een ultra filtratie membraan systeem van Akvoregia dat alle virussen, bacteriën en vaste deeltjes tegenhoudt en een actief koolfilter dat de rest van de ongewenste stoffen adsorbeert. Dus we hoeven niet te slepen met jerrycans.
En de nieuwe zonnepanelen vanMiasolé leveren ons iedere dag weer tussen de 4 en 6 kWh., genoeg voor onze lampen, pompen, wasmachine, koelkasten, computers, opladers etc.


De geiser en de gasfornuizen werken op propaan.
Bij bijna iedere supermarkt en tankstation zijn die te verkrijgen, herkenbaar aan de flessen die half zilver, half blauw zijn en iets meer gas bevatten (13 kg) dan de Nederlandse flessen en dezelfde aansluiting hebben (merk Butagaz).

Een goed gevulde dieseltank helpt natuurlijk ook.

Ondertussen komen allerlei vrienden en familie op bezoek. Het lijkt hier soms wel een kleine Nederlandse kolonie. Het was heel gezellig met Derk en Jet, de zus van Katheline. Ze bleven bijna een week.
En Wilco kwam een paar dagen langs, op weg naar de Pyreneeën.
Eergisteren kwam dochter Iris met vriendin Maartje en ook Yette komt weer een paar weken aan boord.

Gister kwam ook buurman Joost die ondertussen op mijn ligplaats in Wijk past, met vriendin Dorenda, 2 honden en de post langs in zijn omgebouwde Mercedes camperbus.
Op de 14e juli hebben we mee herdacht en gefeest met de mensen uit Donchery, de buurman in het voormalige sluishuisje kwam aan boord met zijn dochtertje: kortom, als we niet uitkijken gaan we nog wortelen....

Enfin: la France

Woensdag 31 mei vertrokken we om 10:15 uur uit Dinant. Om 11:45 al 2 sluizen achter ons. Aan de linkeroever het uitgestrekte Château de Freyr. Op de sluis vlak voor Givet (Les 4 Cheminées) krijgen we een afstandbediening (waarover later meer) en wat informatiemateriaal uitgereikt: we blijken al in Frankrijk te zijn!


Om 15:15 aangelegd aan de lange kade voor de commerce (beroepsvaart). Na een korte verkenning iets dichter naar het historische centrum verkast alwaar we 16:00 uur definitief vastmaken. Vlakbij de Tour de la Victoire. Ooit hebben we hier wel eens gelegen (1985) maar of ik kan me niets meer herinneren of het is totaal veranderd.

Givet is best een mooie stad en groter dan ik dacht. Het stadhuis en de kerk zijn op 100 m. afstand.

Donderdag nog in Givet gebleven, de ingang van de gevreesde Tunnel de Ham geïnspecteerd en geluncht in de daar gelegen Auberge de Voute. De aanwezige sluiswachters van de écluse Les 3 Fontaines namen uitgebreid de tijd om ons gerust te stellen, ze gaan speciaal voor ons het waterpeil in de tunnel verlagen: "n'ayez pas peur".

's Middags en 's avonds alle opstanden hoger dan 3.50 m. verwijderd en een schijnwerper gemonteerd op de boeg.

Op donderdag 2 juni vroeg uit de veren. Om 9 uur breken we het stuurhuis (gecontroleerd) af. De zonnepanelen worden op de luikenkap gelegd en aangesloten op de reeds aangebrachte hulpstekkers zodat ze ook hier een kWh's kunnen afleveren. Om 10:45 de sluismeesters gebeld: Jeanette komt er aan!

Naar Dinant

Op maandag 29 mei de motor weer gestart, we verlaten om 10:30 uur na een kleine week de hoofdstad van Wallonië. Het is nog steeds prachtig weer. De keerkoppeling lijkt ok. Na een voorspoedige tocht door een prachtig landschap komen we om 15:15 aan in Bouvignes-sur-Meuse, een plaats net onder Dinant (dat wil zeggen stroomafwaarts van Dinant). Het is zo warm dat we picknicken onder een naburige boom.
Net als in Namen veel lege maar prachtige huizen. In 1985 lag de Jeanette een nacht aan precies dezelfde loswal. Maar van de grote fabriek die er toen nog was is alleen de schoorsteen nog over.
We hebben veel profijt van de nieuwe zonnepanelen die iedere dag 4 of 5 kiloWatturen leveren aan de accu's. Meer dan genoeg voor de (LED-)lampjes, de pompen, de hele ICT infrastructuur en af en toe een was of een brood bakken. 's Avonds en de volgende dag Bouvignes en Dinant verkend. Gegeten in Café Leffe (ja, dat komt hier vandaan) en om 20:00 uur een live verbinding met Wijk bij Duurstede waar de EigenWijkse Energie Coöperatie haar ALV en Energiecafé heeft.
Op woensdag 31 mei verlaten we om 10:15 Bouvignes-sur-Meuse weer en komen tegen drie uur aan in Givet.
We varen voorbij de plek waar ik heel vroeger (1985) ook even gelegen heb maar waar nu een passagiersschip ligt: de Rocher Bayard. De citadel hebben we overgeslagen.

Lengte, breedte, hoogte

De meeste kanalen in Frankrijk voldoen aan de afmetingen zoals in 1879 door minister van openbare werken Charles de Freycinet vastgelegd: de sluiskolken moesten minimaal 5,20 meter breed en 40 meter lang zijn. De minimale waterdiepte bedraagt 2,20 meter en de maximale doorvaarthoogte is 3,50 meter. Het typische vrachtschip dat in deze kanalen kan varen is de spits. Vreemd genoeg is een spits helemaal niet spits maar juist een beetje een lompe bak omdat de afmetingen gemaximeerd zijn binnen de beperkingen van de sluizen en bruggen. Veel spitsen zijn 38,50 meter lang en 5,05 meter breed. Deze maten van de spits komen overeen met CEMT-klasse I. Deze klasse-indeling is in 1992 bepaald door de Conférence Européenne des Ministres de Transport. De Jeanette is 35 m. bij 5.05 m. en dus ietsje korter dan een spits. Maar hoewel lengte en breedte dus geschikt zijn voor de Franse kanalen is de hoogte van het stuurhuis 4.00 m. Dat past niet. En daarom zijn we de afgelopen tijd bezig geweest om het stuurhuis van de Jeanette klapbaar te maken: rondom hebben we het stuurhuis helemaal doorgezaagd en van scharnieren voorzien. 

Ook zijn er nieuwe dakpanelen gemaakt die wat lichter zijn dan de oude èn nieuwe dunne film zonnepanelen aangebracht die een heel stuk lichter zijn dan de oude. Om niet iedere keer die toch nog best zware dakpanelen op hun plek te moeten tillen hebben we voor tijdens het varen een dak van zeildoek laten maken.