Parijs die grote stad...

We zijn in de grote stad!
Vrijdag 1 september bewonderen we het naburige Parc des Buttes-Chaumont. Een voormalige kalkgroeve en later stortplaats voor paardenkadavers maar sinds 1867 een openbaar park. Zaterdag vertrekken Marin en Dominique weer. Nog even om het Bassin de la Villette gewandeld waar tot en met zondag Paris Plage is.

Zondag op de fiets door de grote stad naar het Louvre. Dat museum is zo groot dat we alleen de Egyptische afdeling bezocht hebben en toen geluncht op het terras van La Palette in Saint-Germain-des-Prés.
Parijs wil in 2020 een wereld fietsstad zijn en heeft voor haar Plan Vélo  in 2015 150 miljoen uitgetrokken. Het aantal kilometers fietspad moet groeien van 700 km naar 1400 km. En het moet gezegd: de typische Parijse grijze huurfietsen zie je overal en auto's lijken rekening te houden met de fietser hoewel het passeren van de rotonde bij het Place de la Bastille nog wel doet denken aan een zelfmoordpoging...

Dat ze in Parijs van fietsen houden bleek ook diezelfde zondagavond laat toen we gerucht hoorden op het voordek en een paar gasten het kabelslot van de vouwfiets al losgewrikt hadden met behulp van de zadelpen van diezelfde vouwfiets. Ze mompelden nog "pardon monsieur" voordat ze zich uit de voeten maakten. Nu is het stuurhuis voorlopig fietsenstalling..

Maandag 4 september bij een Chinese tandarts in de buurt mijn brug weer vast laten plakken die er vrijdag uitgefloept was. Toen we die maandagnacht om 5 uur merkten dat er een paar dronkelappen aan boord gestapt waren die begonnen om alles wat los lag in het water te gooien hebben we toch maar besloten om van ons schip een kasteel te maken met uithouders en een hefbrug. En al het losse spul achter slot en grendel te doen. Sindsdien blijft het rustig.

Er gebeurt sowieso van alles bij ons schip. Overdag is de kade een prima plek om te joggen, te wandelen, te vissen of te relaxen. Ook maakten we nog een fotoshoot mee boven ons schip. En er komen voortdurend elektrische huurbootjes voorbij en af en toe een "stofzuigerschip". Maar op zich is het hier toch relatief rustig.

Woensdag 6 september even naar Montmartre gefietst, bekend van de Sacré Coeur en het Place du Tertre waar bleek dat de portrettekenaars langzaam verdrongen worden door de uitbreidende terrassen..

Donderdag naar de naburige markt geweest waar dicht opeengepakt honderden marktventers tegen elkaar opbieden. En rondgelopen op het vrij nieuwe stadspark Parc de la Villette dat op een steenworp afstand van ons schip ligt op de plek waar vroeger de abattoirs waren en de grote veehallen. Nu is er een wetenschapsmuseum, hypermoderne concertzaal, conservatorium en dergelijke.

Vrijdag met de metro naar het Museé de l'Orangerie waar een paar zalen gewijd zijn aan een nogal omvangrijke installatie van Monet: de waterlelies. Wie dacht dat het een paar handzame schilderijtjes betreft heeft het mis: het zijn 2 zalen, bekleed met de impressies van Monet's eigen tuin.

Zondag 10 september was de laatste dag dat je nog in het Bassin de la Villette kon zwemmen; dat hebben we dus maar gedaan.

En daarna tango dansen aan de Seine....

Canal Saint-Martin

Donderdag, de laatste dag van augustus, staan we extra vroeg op. Catherine van de Mairie de Paris, Direction de la Voirie et des Déplacements, Service des Canaux, Mission Prospection, Valorisation et Partenariats, heeft een plekje voor ons geregeld en raadt ons aan om voor 9 uur bij de ingang van het Bassin de l' Arsenal te zijn.
En dat zijn we: om 7 uur op, om half acht weg, sluis door, Seine op.

De man van de Capitainerie vraagt of we toestemming hebben, ik noem Catherine, hij belt en we kunnen door. Voorzichtig tussen alle jachten door manoeuvreren en dan duiken we de tunnel in die in het begin heel smal is en later wat breder wordt. Zo'n 2 kilometer door de ingewanden van Parijs, onder Place de la Bastille door en uiteindelijk zien we weer licht bij de Ecluse du Temple. Daar moet eerst nog een ander schip uit zodat we wat toeren moeten uithalen aan het eind van de tunnel om te zorgen dat we niet alsnog de stuurhut eraf varen.

En dan dat sfeervolle Canal Saint-Martin, bekend uit onder meer de film over Amélie Poulain. We passeren 4 dubbele sluizen met aan beide kanten grote bomen en steeds weer die prachtige gietijzeren voetgangersbruggen waar mensen staan te kijken naar die fraaie péniche uit Holland...
De sluizen zijn steeds 2 na elkaar: je vaart van de eerste sluis zo de tweede in, dus zo'n 3 ½ uur veel touwwerk voor Katheline en veel manoeuvreren voor de schipper. En genieten voor Dominique en Marin, grote Parijs fans.

Bij het Place de la Bataille de Stalingrad komen we in het Bassin de la Villette waar nog tot en met het weekeinde Paris Plage is, het stadsstrand van Parijs.
Onder de hefbrug door in de Rue de la Crimée en nog een klein eindje doorvaren en dan meren we voor 2 weken af aan de Quai de l'Oise, voor de Barboteur en aan de kade les Bancs Publics wat wel onze stamkroeg zal worden...

Op naar Parijs

Op vrijdag 25 augustus zijn we weer op weg gegaan. We zijn heel blij dat de stuurhut er op kan blijven staan want het regent en onweert en giet een flink deel van de dag. Halverwege de middag arriveren we in Meaux. Tegenover de Cercle Nautique kunnen we gerieflijk afmeren aan een graskade met het vooronder in de schaduw van een grote boom. Eind van de middag komen Marin en Dominique aan boord.
Het hele weekeinde in Meaux gebleven, naar de markt, de kathedraal St Etienne bekeken met bisschoppelijk paleis en de mooie Bossuet tuin. Iedere dag zwemmen in de Marne.
Zondag vertrekt Olga weer en maandag gaan we door de sluis en varen verder op het Canal de Chalifert. Gebeld met de sluismeesters die voor en achter de Tunnel de Chalifert zitten: is de tunnel hoog genoeg om er met ons stuurhuis doorheen te varen? Men is zo vriendelijk om het pand nog een beetje te verlagen en dan varen we er met gemak doorheen: weer een barrière genomen. En dan zijn we weer op de Marne. We leggen aan in Lagny-sur-Marne, tegenover de jachten steiger, aan de kant van het station. Daar staan 4 grote meerpalen, anderhalve meter uit de kant. Een mooie plek, veel knobbelzwanen en aan de overkant het oude badhuis.
Maar we naderen de grote stad want de volgende ochtend blijken de elektrische fiets van Katheline en mijn heren Gazelle fiets gestolen. De oude racefiets en het opvouwfietsje waren niet interessant genoeg. Balen. Naar politiebureau en op 20e eeuwse wijze aangifte gedaan: wachten, smalle trappen op, klein kamertje met 2 bureaus en 2 dienders, op oude computers. Naast mij een vrouw die aangifte lijkt te doen van huiselijk geweld (privacy ho maar...). 's Middags gaan Katheline en Marin toch maar even Parijs in met trein en metro.
Woensdag 30 augustus vertrokken richting het Canal de Chelles waar een aantal bruggen volgens onze, naar later blijkt verouderde, kaart te laag zijn. Weer gebeld met vaarwegbeheerders: ze zijn toch allemaal hoog genoeg, de stuurhut mag blijven. Bij Neuilly-sur-Marne komen we weer op de rivier.

Na Joinville-le-Pont krijgen we nog de Tunnel de Saint-Maur en dan, na nog 2 kilometer, meren we af bij de laatste sluis in de Marne: Ecluse de St-Maurice. Grappig hoe de eeuwenoude infrastructuur van de VNF met sluishuisjes en meters dikke platanen en de moderne snelwegen en TGV-lijnen elkaar tot op enkele meters naderen maar toch heel gescheiden werelden representeren.
Als we stroom willen draaien blijkt de startaccu van de hulpmotor dood: op het racefietsje door de stadsjungle van Parijs om een nieuwe te kopen.
Morgen de Seine op!

Marne

De afgelopen week eindelijk weer eens lekker voluit varen over een fatsoenlijke en prachtige rivier: de Marne. Op maandag 14 augustus s'ochtends door de laatste sluis in het Canal Lateral à la Marne waar we het hele weekend voor gelegen hadden. Begin van de middag vastgemaakt achter de sluis van Vandières, met een mooi zicht op Châtillon-sur-Marne, met een kolossaal standbeeld van Paus Urbanus die hier geboren is.

Dinsdag op de fiets door de wijngaarden van Vandières naar Châtillon-sur-Marne. De supermarkten waren dicht want het was Maria Hemelvaart.
Woensdag doorgevaren naar Dormans en aangelegd bij een prachtige oude graansilo. Vaak vind je daar een goede aanlegplaats. In Dormans zijn we donderdag gebleven vanwege het regenachtige weer en ook vrijdag: de verjaardag van Katheline, op de foto in gesprek met zoon Ino.

Ook in Dormans treffen we, achter het kasteel op een heuvel, weer een indrukwekkend oorlogs herinneringsgebouw aan "opdat we niet vergeten". Nou dat vergeten lukt echt niet in Frankrijk want ieder dorp eert zijn helden die hun leven gegeven hebben voor het glorieuze vaderland.
Zaterdag naar een wat grotere plaats gevaren: Chateau Thierry. We hoeven niet langer elke dag de stuurhut af te breken en na de reis weer op te bouwen want de bruggen hebben eindelijk een voor ons bruikbare doorvaarthoogte.
En alweer vonden we een mooie aanlegkade, precies groot genoeg voor ons schip. Zondag Olga van de trein gehaald, die vaart een week mee. Maandag 21 augustus nog even Chateau Thierry verder bekeken. Het weer belooft deze week heel mooi te worden.
Dinsdag naar Saâcy-sur-Marne waar we voor de sluis afmeren.

En vandaag (woensdag) doorgevaren naar Saint-Jean-les-Deux-Jumeaux. Daar blijven we morgen ook nog om vrijdag door te varen naar Meaux.
Ik ga me steeds meer verbazen over al die prachtige namen die men zelfs voor de kleinste dorpjes bedacht heeft.
Overigens zwemmen we bijna iedere ochtend even in de Marne om lekker wakker te worden.

Champagne

Op maandag 7 augustus vertrokken uit Reims. Begin van de middag kwamen we aan in Beaumont-sur-Vesle. Net na de sluis aldaar aangemeerd. We zijn nu duidelijk in het gebied van de Champagne in beide betekenissen (het gebied en het drankje). Niet ver van onze ligplaats beginnen de uitgestrekte wijngaarden waar de beroemde bubbeldrank van gemaakt wordt.
Alle bekende namen staan hier ingebeiteld in stenen langs de kant van de weg om hùn wijngaard aan te duiden.
Dinsdag blijven liggen. Even op de fiets naar Verzy, zo'n typisch champagnedorp tegen de heuvel opgebouwd.
Woensdag, nog voor we vertrekken, duikt Katheline het water in om waterplanten rond de schroef te verwijderen, mes tussen de tanden. We passeren het (goed verlichte) Souterrain de Mont-de-Billy, een tunnel van 2302 meter. Wel moesten we bijna een uur wachten op een pleziervaartuig en een spits van de andere kant. Daarna nog 8 sluizen en halverwege de middag aangemeerd in Condé-sur-Marne, net na de laatste sluis in het Canal de l'Aisne à la Marne.

Donderdag komen Ellen en Annelies, op hun weg terug van vakantie richting Nederland.
Vrijdag over het Canal Lateral à la Marne gevaren tot vlakbij Epernay. Onderweg komen we Samuel tegen die een lift wil. We leggen aan voor de laatste sluis en blijven daar voor het weekeinde. Hierna begint de bevaarbare Marne. Gewandeld en gefietst naar Epernay.
Zondag vertrekken Ellen en Annelies naar Fumay, wij fietsen de berg op naar Hautvillers, de bakermat van de champagne en lunchen aldaar op een mooi gelegen terras. Het weer is verrassend aangenaam na de wat kouwelijke dagen ervoor. We proeven onze eerste bubbels van een plaatselijk champagnehuis.

Reims

Donderdag 3 augustus aangekomen in Reims, aangemeerd in de Vieux Port midden in het centrum aan twee spitsen. Vroeger moeten hier honderden spitsen gelegen hebben. Nu is er een jachthaventje en tot woonboot omgebouwde spitsen.

We liggen ingeklemd tussen een drukke weg aan de wallekant en een autosnelweg en het moderne stadion aan de andere kant van het water. Wel even wennen na de rust van het platteland. Maar heel leuk om alle bezienswaardigheden van de keizerstad Reims op loopafstand te hebben. Zoals daar zijn: de kathedraal met prachtig glas in lood, o.a. van Chagall, en het standbeeld van Jeanne d'Arc. En de bekende lachende engel.
Of daar vlak bij de fraaie art deco bibliotheek.

Vrijdagavond heel gezellig en lekker uit eten met Joke en Willem in Indiaas restaurant in dè uitgaansstraat van Reims: Place Drouet d'Erlon.

Zaterdag wat boodschappen gedaan in de mooie en functionele markthal en vlak daarbij ook geluncht.

Zondag zowaar nog tango gedanst met Franse dames en heren in de muziektent in het Parc de la Patte d'Oie.

Richting Reims

Op maandag 31 juli hebben we Rethel weer verlaten en Yette achtergelaten. Ze gaat nog een paar dagen naar Reims alvorens huiswaarts te keren. We komen nu weer af en toe een spits tegen, het scheepstype dat helemaal afgestemd is op de Franse kanalen en sluizen. Hoewel: het houdt niet over als je er eentje tegenkomt... Ze laden graan bij een van de vele hoge graansilo's die je in dit gebied van uitgestrekte tarwevelden tegenkomt.
De motor geeft een beetje teveel rook naar onze zin, pas na een paar uur varen wordt dat beter, als we thuis zijn maar eens naar kijken. Aangemeerd in Asfeld, een dorp met een extravagante kerk in de vorm van een viool.
In Asfeld zijn we een dag blijven liggen om niet in de regen te hoeven varen, wel een mooie wandeling door de graanvelden gemaakt waar de tarwe al vanaf gehaald is. Tegen de avond kwam nog een bever moeder met haar kleintjes langs zwemmen.

Op woensdag 2 augustus naar Berry-au-Bac gevaren, daar waar het Canal de l'Aisne au Marne aan takt op de Aisne. We lagen net, de was opgehangen of er kwamen 2 Hollanders langs: Peter en Marja, de ouders van John en Tim die onze keerkoppeling gemaakt hebben. Ze waren nieuwsgierig en hebben ons opgespoord omdat ze toch in de buurt waren met de caravan: leuk!
Donderdag best veel wind, kracht 4, wat het invaren van de smalle sluisjes lastig maakt. Om 8:30 uur kwamen Willem en Joke aan om mee te varen naar Reims. Tegen 3 uur lagen we vast aan een spits midden in het centrum van Reims. Wel gehorig met die snelweg aan de overkant en andere grote-stads-geluiden maar ja, wel  op loopafstand van de kathedraal, het Musée des Beaux Arts en al die andere beroemde bezienswaardigheden van deze oude keizerstad....
Vrijdag rustig aan gedaan, brood gehaald, Yette kwam ons nog toevallig achterop fietsen, s'avonds uit eten met Joke en Willem, super gezellig!
We blijven in ieder geval het hele weekend nog, er is hier zoveel te zien en te beleven.